A- TARİHİ    : 
        İlçemizin tarihi çok eski yıllara dayanmaktadır.Sındırgı´nın şehir olarak kuruluşu XVI.yüzyıldan daha eskilere dayanır.M.Ö. VI´ncı yüzyılda Persler,Lidya ve bütün Anadolu ile beraber(Misya)denilen bu çevreyi de İran İmparatorluğu´na katmışlardır.Bu bölge sonraları bazı devletlerin de egemenliği altına girmiştir.
        200 yıl kadar İran egemenliği altında kalan bölge,Bergama Krallığı ile birlikte Romalıların yönetimine geçmiş,daha sonra önce Bizans sonra Selçuklular tarafından ele geçirilerek idare edilmiştir.Karesi Beyliğinden sonra Osmanlı egemenliği altına girmiştir.1884 yılında Belediye kurulmuş,1913 yılında yeniden ilçe olmuştur.
        29 Haziran 1920 tarihinde Yunan işgaline uğrayan ilçenin halkı,canla başla  mücadele ederek düşman birliklerini(sindirmiş,yıldırmış),sonuçta bir yerde barınamayacaklarını anlayan işgalciler bir çok yangın çıkardıktan sonra ilçeyi terk etmişlerdir.
        3 Eylül 1922 de işgalcilerden temizlenen Sındırgı bugünü resmi kurtuluş günü kabul edip,her yıl coşku ile kutlanmaktadır.

 

B- COĞRAFİ DURUMU    : 
 a) Yüzölçümü : Sındırgı,1433 kilometre kare yüzölçümüne sahip olup denizden yüksekliği 250 m´dir.Balıkesir´in güneydoğusunda yer almakta olup eski Balıkesir-İzmir yolu üzerinde,Balıkesir´e 63 km uzaklıktadır.Kuzeyinde Dursunbey ve Bigadiç;güneyinde Manisa´nın Demirci,Gördes ve Akhisar;batısında yine Manisa´nın Kırkağaç,doğusunda Kütahya´nın Simav ilçesi ile çevrilmiştir.
b) Dağlar,nehirler,göller vb : Başlıca dağları Ulus,Sidan ve Dikmen dağlarıdır.İlçenin başlıca akarsuları;Simav çayı,Ilıcalı ve Cüneyt çaylarıdır.İlçemizde göl bulunmayıp bir tane baraj bulunmaktadır.
c)Bitki Örtüsü ve Doğal Hayat : Akdeniz iklimine sahip ilçede, kışlar yağışlı ve ılık yazlar kurak ve sıcak geçmektedir.Yıllık yağış ortalaması 650 mm´dir.Yılın en düşük ısısı -8,en yükek ısısı  +38 derecedir. İlçe arazisinin % 51´i ormanlık,%24´ü tarıma elverişli alan,%22´lık kısım dağlık  ve kıraç arazi,%3´lük kısmı ise çayır,mera ve sulu tarım arazisinden oluşmaktadır.Ormanlık alan 71.550 hektardır.

C- FOLKLORİK DEĞERLER    :
1- Yöre Mutfağı : Yöreye mahsus özgün yemeği olmamakla beraber,Keşkek,Pide sinisi ve Otlu Gözleme çok yapılanlar arasındadır.
2- Yöre Sporları : İlçe yetiştirdiği Yağlı Güreş Pehlivanları ile ünlüdür.Her yıl Yüreğil Beldesinde Yağlı Güreşler yapılmaktadır.Türkiye  çapında dereceye giren pehlivanlardan bazıları şunlardır:
- Mehmet Ali YAĞCI (Kırkpınar Baş Pehlivanı)
- Şerif ÜNAL    ( Kırkpınar Baş İkincisi  )
- İzzet YAĞCI   (Kırkpınar Baş ikincisi  )
- Mehmet GACAROĞLU (Kırkpınar Baş İkincisi)
- İbrahim GACAROĞLU (1938 Grokomen Türk 1.ncisi)
- Katrancı Halil (Kırkpınar Başaltı Birincisi)
- Halil ŞAHAN (Kırkpınar Başaltı ikincisi)
- Mustafa TEPELİ (Kırkpınar Başaltı İkincisi)
- Molla CELİL (Kırkpınar B.Orta Birincisi)
- Sarıkızın İbrahim (Kırkpınar B.Orta Birincisi)
- İbrahim TEPELİ (Kırkpınar B.Orta Birincisi)
- Süleyman KAYGAN (Kırkpınar K.Orta Birincisi)
- İrfan ATAR (Kırkpınar K.Orta Birincisi)
- Ramazan ÇETİNKAYA (Kırkpınar K.Orta Birincisi ve En centilmen Sporcu.)

3- Yöresel anlatmalar,şiirler,maniler deyimler,masallar,fıkralar…vb. 
    Seyirlik oyunlar,hayatın dönüm noktaları ile ilgili gelenek ve görenekler            
    ( Evlenme,doğum,askerlik,gurbetlik,ölüm…)

- Seyirlik oyunlardan ; Oturma yerinde Menevşe,At oynatma,Kalaycı,Çift sürme gibi orta oyunları oynanır.
-  Hayatın dönüm noktaları ile ilgili gelenek ve göreneklerden ;
a) Doğum Gelenekleri : Eskiden köylerin bir çoğunda yol olmadığı gibi Mumcu köyünde de yol yoktu. Bu günkü gibi ebeler yoktu.Doğumu  köyde tecrübeli ebeler yaptırırdı.Bir evde hamile kadının doğumu yaklaştığı zaman  doğum yapacak kadının kayın validesi,annesi ve doğum yaptıracak ebe çağrılırdı.Bunların  haricinde  doğum olacağı  eve doğum bitinceye kadar  eve kimse alınmaz.Doğum sancısı başladığı  zaman ekmeğe yağ  sürülerek kedi ve köpeklere dağıtılır.Bu uygulama doğumu kolaylaştıracağı için yapılır.Doğum sancısı başladığı zaman  hamile kadın çeşme suyunun üstünden geçirilir ve eve getirilir.Saçlarının örgülerini ve  elbise üzerindeki iliklerini çözer.Bu uygulama da   doğumu kolaylaştıracağı ve doğacak çocuğun  kısmetinin açık olacağı  inancıyla yapılır.Yine bir inanışa göre  bilmeyerek  kocasını kırmış ise üzerinde kocasının ahı,intizarı kalmasın diye sancılı kadına kocasının ayakkabısı ile su içirilir.Bu vesile ile kocasının ahının kalkacağı  ve doğumunun  kolay olacağına inanılır.Doğum yapana kadar hiç kimseye,eşine dahi hiçbir şey söylenmez.Doğum gerçekleşip çocuk dünyaya  gelince göbeği annesine kestirilerek,gürbüz yapılı ve kırmızı yüzlü olması için göbek kanından bebeğin yüzüne sürülür.Göbek bağı kesilince çocuğun ismi yine annesine verdirtilir.
Kız ve Erkek çocuk olması : Genelde doğan çocuğun erkek ve kız olması sevinci değiştirmez.Ancak ikinci ve daha sonraki çocukların doğumunda ailenin  beklenti durumuna göre sevindirir veya üzer.Doğum yapan kadına  ve  çocuğa su içirilmez.Bir yumurta kırılarak tavada yağsız pişirilerek  lohusa kadına yedirilir.Buna TOKLU YUMURTA denir.Artık günümüzde doğum resmi ebeler kontrolü altında yapılmakta  uygulamalar tıbbi  kurullar çerçevesinde yapılmaktadır.
Kundaklama : Doğan çocuğun kız ve erkek  oluşuna göre farklı  kundaklama görülmez.Fakat giyside  erkek çocuğa  önü açık ve mavi renkli giysi giydirilir.Kız çocuğun çat arasına çok bez konur.
b) Sünnet Gelenekleri : Eskiden 25 – 30 yıl önce özel bir hazırlık yapılmazdı.Sünnetler davullu zurnalı veya mevlit okunarak yapılır.Koyun veya keçi kesilir.Gelecek misafir sayısına göre etli  yemek,etli pilav,çorba ve helva yapılır.Düğün iki gün sürer sünnet yapıldığı an biter.Eskiden beri gerek köylerde gerekse Sındırgı  da kirvelik olayı yoktur.Köylerde  sünnet bütün köy halkının katılmasıyla eğlenceli ve şenlik içinde yapılır.Yine eskiden ayrıca sünnet kıyafeti yoktu.Çocuk ne giyiyorsa onunla sünnet edilirdi.Ayrıca sünnet yatağı hazırlanmazdı.Şimdi ise ekonomik durumu iyi olanlar özel kıyafetler alır ve özel oda yatak hazırlar.Çocuklar 7-11-13 yaşları arasında sünnet edilir.
c) Askere Gitme : Askerlik çağı gelen ve askerlik kağıdı gelen gençlerin akrabaları ve komşuları tarafından toplu olarak  her öğün ayrı evde olmak üzere yemeğe davet edilirler.Her genç helalleşip evinden ayrılırken işleri uğurlu (akkın) gitsin diye arkasından su dökülür.Askere gidecek gençlerle,köy halkı köy meydanında toplanır,köy imamı çağrılır dua yapılır.Buraya gelenler askere gidecek gençlerin cebine para koyarlar.Gençler askere uğurlandıktan sonra   askere giden gençlerin evleri ziyaret edilir.Genç ailesi “Sıvık hamur”dan saç üzerinde çırpma pişirerek önce çocuklardan başlamak üzere komşulara dağıtılır.Bu olaya Mumcu ve İzzettin köylerinde “Döndürme”denir.Askere giden gencin evine huzur içinde döneceğine inanılarak yapılır.Askerliğini yapmayanlar çocuk ve cahil sayılır.Askerliğini yapmayanlar adamdan sayılmazlar.Askerliğini yapmış gençler saygılı  ve terbiyeli olur.Yöre tabiriyle büyüğünü ve küçüğünü bilirler.
d) Evlenme Gelenekleri : Gerek Sındırgı ilçesinde gerekse araştırma yapılan Mumcu ve İzzettin köylerinde beşik kerpmesi olayına raslanmaz.Eskiden aile büyüklerinin isteği  doğrultusunda görücü usulü  evlenme olurdu.Son yıllarda gençlerin isteği doğrultusunda olmaktadır.Azda olsa görücü usulü evlenme olur.
- Kız isteme : Evlenecek oğlu olan ve istemeyi düşündüğü  kız ailesinin evine,ailenin fikrini almak için  şüphe çekmeyecek bir kadın gönderilir.Kadın  iyi haber getirirse oğlan babası hatırı sayılır birisiyle  kız evine istemeye gider.Allah´ın emri ile kız istenir.İlçenin bir çok yerinde bu uygulama görülmez.Mumcu,İzzettin,Çamalanı,Dereçikören ve Alayaka köylerinde görülür.İlk dünürlüğe kadın gönderilmez.Kız ailesi  kızını verecek olsa 3 sefer dünür gelmeyince kız vermez.Kız babası olur derse kız ailesi Şerbet ikram yapar.Kız gelenlerin ellerini öper.Gelin adayına elini öptürenler bahşiş verirler.Söz kesimine katılacak sayı genellikle az olur.Söz kesiminin ertesi günü oğlan ailesi akrabalarıyla birlikte kız evine reçel,bal ve lokum gibi tatlı götürürler.
- Nişan : Oğlan evi Çemberbastı  denen başlık,çıngıl denilen bir örgülü püskül gümüş bilezik,gümüş yüzük,gerdanlık,gelin için işlemeli yün çorap bir heybeye konularak kız evine  nişan verilmek üzere götürülür.Kız evi de buna karşılık bir gömlek bir suater kazak ve bir çift çorap nişanı getirene verir.Oğlan evi nişana helva kararak getirir ve karşılıklı yemek yenir.Söz kesimi ve nişan sonrası gençler  köylerde beraber gezemez.Hatta birbirlerinden kaçarlar.Düğün eşyası alımı için gidileceği zaman bir araya gelirler.Düğün gününe kadar görüşmezler.Ancak ilçe merkezinde söz kesimi ve nişan sonrası gençler beraber gezerler.
- Nikah : Resmi nikahı köyde Muhtar kıyar.Muhtarlıkça resmi nikah kıyılmadıkça dini nikah kıyılmaz.Muhtar yanına gelen oğlan vekili ile hatırı sayılır   birisi ile kız evine gider.Kızın ve vekilin beyanını alır ve nikahı kıyar.Düğün yapılır.Gelin oğlan evine getirildikten sonra damat yatsı namazına götürülür.Namaz kılındıktan sonra dini nikah kıyılır.Camiden çıkınca  damat evine gidilir.Damadı imam giyindirir.Dua yapılır.Gelen çeyis arasında  bir bohça bulunur.Damat giyindirmeye gelenler bu bohçayı açarak para atarlar.Damat anne ve baba ve akrabaların ellerini öper.Gerdek odasında gelini oğlan yengesi bekler.Damat gireceği zaman bir iplik bağlar.Damadın geleceği yolun üstüne dolu su tası konur.Duadan sonra  hoca damadı gerdek odasının kapısına kadar götürür.Yenge olan odadan çıkar.Damat odaya kapatılır.İçeri giren damat ipliği koparır.Su tasını ayağını vurarak devirir.Bu uygulama gelinin eve uğur gelmesini ve eve bereket getirmesi inancıyla yapılır.
Düğünler davullu ve zurnalı tüm köy halkının  ve çevre köyleri davetlilerinin katılmasıyla şenlik içinde yapılır.Gelin almadan önceki gün akşamı  köy meydanında “Meydan ateşi yakılır” kadın erkek bütün halk bu meydana toplanır.Önce gençler davul-zurna veya klarnet,çümbüş davul eşliğinde  oyunlar oynarlar.Akdağ yaylası,harmandalı,kırık hava oyunları ellerde kaşıklarla oynanır.Yaşlılarda grup grup oyuna çıkarlar.Kadınlar isterlerse bir eve toplanır,kendileri türkü söyler oynarlar.Davul-zurna eşliğinde oynayanlarda görülür.Meydan ateşi yakılan yere “Oturma yeri” denir.Araştırma olan köylerde ve ilçenin bir çok köylerinde Söz kesme ,Nişan ve Düğün önemini yitirmemiştir.Eski gelenekler aynen devam etmektedir.Ancak ilçe merkezi ile ova köylerde adet bozulmuştur.
- Gelini Sınama : Gelin eve gelince kaynana gelinin başına kirli yemenisini  örter.Oruç zamanı ise  gelinin iftar açacağı suya parmağını sokar.Bu hareketler gelinin saygı ve bağlılığını ölçmek için yapılan sınamadır.
- Salon Düğünü : İlçe merkezinde genel olarak salon düğünü yapılır.Salon düğünlerine halk oyunları ekibi getirilmez.Ticari orkestraların  çaldığı müzik eşliğinde oyunlar oynanır.Genelde ne müzik çalarsa çalsın oyun ritmi değişmez.
e) Ölüm Gelenekleri : Hastanın hayatından ümit kesilirse din görevlisi veya Kur´an okuyan birisi çağrılır.Kur´an okunur.Kişi öldükten sonra imam çenesini bağlar.Dini vecibeler yerine getirilir.Cenaze defnedilir.Cenaze namazına katılanlar mezarlıktan sonra doğru ölü evine giderler “Sefer öğlenliği” denilen yemek yenir.52.günü mevlit okunur.
f) Aile Yapısı : Eskiden bir aile yapısında dede,nine,evlatlar ve torunlardan oluşan 15 kişilik  fertler topluluğu olurdu.Günümüzde dar aile topluluğu görülmektedir.Eski evlenenler 10-15 yıl önce  anne ve babasından ayrılmazlardı.Şimdi ise en fazla bir yıl durmakta ve ayrılarak  ayrı bir ocak oluşturmaktadır.
g) Dini Bayramlar : Dini bayramlara özel bir önem verilir.Bayram öncesi temizlik yapılır.En iyi yemekler yapılır.En iyi elbiseler giyilir.Dargın ve küskünler varsa bayram namazı sonrası cami avlusunda barıştırılır.Arefe günü  mezarlıklar ziyaret edilerek dua yapılır.
- İlçe merkezinde ve köylerde Hdırellez ve özel günler yoktur.Ramazan geleneği ise; Ramazan gelmeden önce gerekli hazırlıklar yapılır.Yufka açılması,makarna yapılması ve tatlılar hazırlanması gibi  hazırlıklar yapılır.
h) Batıl İnanışlar : Azda olsa batıl inanç vardır.Büyüye köylerde inanılır.Büyü tutmaması için küçük enam,gümüş,yılan kemiği takılır.Bunları takan veya taşıyan  kimseyi büyü tutmayacağına inanılır.Nazar değme inanışları yaygın sayılır.Böyle bir şey olunca nazar duaları okutulur.Küçük yaştakilere nazarlık  ve çitlenbikten  yapılan özel nazarlıklar takılır.

- Müzik Kültürü
- Giyim ,Geleneksel  Sanatlar-Zanaatlar

I)- Halk Edebiyatı : 
- Efsane : Yöreye has bir efsaneye rastlanmamıştır.
- Ninniler : Genel olarak kırsal kesimlerde ki köylerde yaygındır.
1- Ninni ninni  ninnice            2- Uyu kuzum uyu        3- Nennileri benim olsun
    Bir hayranı börülce                Uykuda büyü            Uykuları senin olsun
    Ayşenin uykusu gelmiş            Nenni deyim uyuteyim        Uyu kızım uyu    
    Uyusun kalksın boyunca             Uykuda büyüteyim            Uykuda büyü

4- Nenni deyim uyuteyim        5- Evlerinin önü iğde
    Uykusunda büyüteyim            İğdenin dalları yerde
    Büyütünce ebesinin evine             Senin baban kara yerde
    Yürüsün gtüreyim(ebe-nine)        (öksüz olanlar için söylenir)
- Bilmeceler : Yörede söylenen bilmeceler 26 Ocak 1989 günü Mumcu  ve çevre köylerde yapılan araştırmada ortaya çıkarılmıştır.
1- Gök gürülder,gürgen çatlar,iki tay birden atalar (El değirmin taşı)
2- Daldan dala kırmızı bala (Sincap)
3- İncecik yılan,bahçeyi dolan (su)
4- Silsen süpürsen çıkmaz (Güneş)
5- Ufacık mezar,dünyayı gezer (Ayakkabı)
6- Daldan gelir at gibi kolları budak gibi , Eğilir su içemez,beğirir oğlak gibi (Arı)
7- Alaca yılan,ağaca dolan,Valahide yalan,bilahide yalan ( Fasulye)
8- Altı tahta,üstü tahta,içinde bir arık soda (Kaplumbağa)
9- Azıcık tepe,cılgılcık küpe (Nohut)
10-Yapan kullanmaz,kullanan görmez (Mezar taşı)
11-Dünyada iki güzel,biri birbirinden güzel (Ay ile Güneş)
12-Kolları var bacakları yok,karnı yarık kanı yok (Ceket)
13-Ben söyleyem sen bil (Zembil) (File)
14-Pazardan alınmaz çevrelere sarılmaz,ondan tatlı şey olmaz (Uyku)
i) Halk Müziği : 
- Ağıt : Yapılan araştırmada ağıt bilene raslanmadı.
- Halk Türküleri : Yöre Halk müziği bakımından zengin sayılır.Yörenin iki türküsü TRT repertuarına girmiştir.(Akpınar ve Aşağı yoldan gelir bayrağın ucu)Mumcu köyünden 1927 doğumlu Emine AYYILMAZ dan alınan türkü:
1- Şu tepenin öte yüzü        3- Menevşesi boyun eğmiş        5- Evlerinin önü kavak
    Su önünde bekler            Yaprağı suya değmiş            Sular akar savak savak
    Şu oğlanın kötü sözü        Seni saran oğlan ölmüş            Anamı derdimi döksem
    Sıladan aşırdı bizi             Gelin gelin allı gelin            Anamınki benden koyak.
                                                     Başı gülmez allı gelin
2- Ayağında sarı çizme        
    Pınar önünde gezme        4- Evlerinin önü marul
    Sıtmalıyım beni ü            Sular akar harıl harıl
    Üzmelere  dayana m        Kız dengin bulda sarıl
                    Ayrı dağlar ayrı dağlar
                                   Yol ver geçem karlı dağlar
- Akpınar Türküsü 
1- Akpınar yapısına        2- Akpınar yolu geniştir    3- Akpınara varaydım
    Gün doğmuş kapısına        Eminem urbayı değiştir        Eminemi göreydim
    Eminem Çiçek göndermiş        Eminem canlar verirken        Eminemin yollarına
    Uyandım kokusuna            Ah Mehmedim demiştir.        Canlar verip öleydim.

- Halk Ozanı : Yörede halk ozanı yoktur.Ancak ilçenin Sinandede  köyünde  mahalli türküler ile  çevre türkülerini icra eden Sinandedeli kardeşler namıyla  Ali AKGÜN mahalli sanatçılığı  amatör olarak sürdürmektedir.Halk çalgıları olarak Davul,Zurna,klarnet,cümbüş ve bağlama mevcut olup düğünlerde,milli bayramlarda çalınmaktadır.
- Halk Giysileri : (Kadınlar için):Eskiden üçetek,şalvar içi don giyilir.Üçeteğin belden yukarısının üzerine üstlük denilen zıbın giyilirdi.Günümüzde bu giysilere binde  bir oranında  ancak rastlanır.Hatıra olarak saklayanlar vardır.Genç kızlar başlarına oyalı ak yaşmak örterler.Evli ve yetişkin kadınlar ipekli bez ve yazma örterler.Erkekler ise eskiden serken pabuç,dizden kısa çorap ve kısa büzmeli don ve kışın depme pantolon giyilirdi.Bele elde yapılma yün kuşak,silahlık  ve kolon bağlanırdı.Belden yukarısına dokuma entari ve üzerine delme yelek giyilir,başa fes üzerine yazma bağlanırdı.Günümüzde bunun yerini mağazalarda satılan hazır giyim ürünleri almıştır.
- Halk Oyunları : Yörede mahalli olarak Akdağ yaylası,İslamoğlu , Harmandalı,Akpınar ve Aşağı yoldan gelir bayrağın ucu oyunları  davul-zurna ve diğer halk çalgıları  eşliğinde iki ve daha fazla kişiyle oynanır.
- Halk Sanatı : Eskiden Sındırgının köylerinde  kilim,çul,çuval,heye ve torba dokunurdu.Günümüzde  Sındırgı da Halk el sanatı deyince akla “Yağcıbedir” halısı gelir.İlçenin Alakır,Çakıllı,Eğridere,Eşmedere ve Karakaya köylerinde  ikamet eden “Yağcıbedir Yörük” halkı  kendi ismiyle anılan Yağcıbedir El Halılarını dokumaktadırlar.Yağcıbedir halılarını tanıtarak ihraç ürünü olması  ve Yörük köylerinin aile ekonomisine katkısı ortaya çıkınca Yağcıbedir halıcılığı Sındırgı ilçesinin bütün köylerine yayılmış  ve yöre halkının aile ekonomisine önemli ölçüde  katkısı olmuştur.Yağcıbedir Halıları hakkında yapılan araştırmaya  göre 5000 yıllık geçmişe sahip olduğu  ve kökü  orta asyaya kadar dayandığı ortaya çıkmıştır. Ayrıca köylerde küçük el sanatlarında Yağcıbedir halısı dokunmaktadır.3000 civarında halı tezgahı olup,yılda yaklaşık olarak 300.000 adet çeşitli ebatlarda halı dokunmaktadır.Ülke ekonomisine yılda ortalama 1 trilyon TL arası gelir sağlamaktadır.
- Nüfusu : 2000 yılı genel nüfus tespitine göre ilçe merkezi 10.492,belde ve köyler toplamı 37.292 olmak üzere toplam 47.784´dür.
D- GEZİLECEK VE GÖRÜLECEK YERLER :
    İlçemizin başlıca gezilip görülmeye değer yerleri;Kertil mesire yeri,Çaygören barajı,Kuva-yı Milliye Anıt parkı  ve tarihi Cüneyt köprüsü ile Emendere ve Hisaralan kaplıcalarıdır.

E- TURİZM    : 
- Sağlık Turizmi : İlçemizde turizm potansiyeli açısından özellikle iç turizme yönelik olarak yılın belirli dönemlerinde hareketlilik yaşanmaktadır.Kaplıca turizmine  yönelik olarak ilçemiz merkezine 17 km. uzaklıkta Hisaralan köyü yakınlarında önemli bir sıcak su kaynağı mevcut olup,96 derece su sıcaklığına sahiptir.
        Ayrıca Sındırgı´ya 8 km. uzaklıkta Emendere(Ilıcalı) köyü sınırları içerisinde 35 derece  su sıcaklığı ile burada bulunan 10 adet beton gömme banyo ile hizmet vermekte olup her hangi bir konaklama tesisi yoktur.
        İlçe merkezine 10 km. uzaklıkta ki  Orman İşletme Müdürlüğü´ne ait Kertil ormaniçi piknik ve mesire yeri özellikle hafta sonları civar il ve ilçelerden gelen vatandaşların yoğun ilgi gösterdiği ve önceleri milli park olarak kullanılan önemli bir cazibe merkezi olarak değerlendirilmektedir.
        Sulama amaçlı  kullanılan Çaygören barajı,uzun yıllardır yine civar il ve ilçelerden gelen vatandaşların gezi ve piknik maksatlı uğrak yeri olarak görülmektedir.Baraj sahası yakınlarında oluşturulan izci evi  ileriki yıllarda önemli hizmetler verebileceği ve yerli turizme hitap edebileceği değerlendirilmektedir. 
        Bunlara ilaveten Balıkesir yolu üzerinde ilçe merkezine 4 km. uzaklıkta bulunan Kuva-yı Milliye Anıtı gezilip görülebilecek yerler arasındadır.
        Ayrıca her yıl düzenli olarak yapılan Kocakonak köyü panayırı, 3 Eylül Kurtuluş Günü etkinlikleri  ve bu etkinlikler kapsamında zaman zaman yapılan  Yağcıbedir halı festivali de vatandaşların yoğun ilgi gösterdiği iç turizm faliyetleri arasında sayılabilir.
a)    Kara sporları : Kara avcılığı sporu da yapılmaktadır
b)    Su sporları : Su sporları alanında ise olta balıkçılığı  yapılmaktadır.
        Bütün bu kaynakları daha etkin bir şekilde değerlendirilmesi ilçemizin tanıtılması özellikle ilçemizin orman bölgesi olduğu da göz önünde bulundurularak  eşsiz tabiat güzelliklerini doğa sporları bakımından değerlendirilebilmesi maksadıyla Kaymakamlığımızca bir dizi çalışmalar yürütülmektedir.

F- ULAŞIM : 
- Karayolu : İlçeye ulaşım Karayolu yolculuğu ile  yapılmaktadır.İlçemiz Balıkesir il merkezine 63 km,İzmir´e 145 km uzaklıktadır.

G- ALIŞVERİŞ MERKEZLERİ :
İlçede her Cumartesi günü kurulan Halı Pazarı  ve Halı Satış mağazaları mevcut olup ilçeyi  ziyarete gelen turist ve yabancılar  buraları gezerler.Ayrıca halk pazarı olarak adlandırılan Cumartesi pazarı da oldukça rağbet görmektedir.Öğretmen evi bu bağlamda en modern lokanta olarak göze çarpmaktadır.

H- RESTAURANTLAR : Özellikle bir turisttin veya  ailelerin yöreye özgü yemeklerini yiyebileceği bir lokanta ve restaurant  mevcut değildir.Ancak yöre halkına hitaben faliyet gösteren küçük birkaç tane lokanta vardır.

I- İLETİŞİM BİLGİLERİ : 
- Acil telefon bilgileri : ( 0.266 )
1- Kaymakamlık            : 516 10  01
2- Garnizon Komutanlığı        : 516 10 05
3- Belediye Başkanlığı            : 516 11 24
4- PTT     Müdürlüğü            : 516 14 19
5- Devlet Hastanesi            : 516 41 03
6- Sağlık Ocağı Tabibliği        : 516 10 24
7- İlçe Jandarma Komutanlığı        : 516 10 11
8- İlçe Emniyet Amirliği        : 516 11 82
9-Cumhuriyet Savcılığı        : 516 10 03
10- Halk eğitimi Merkezi Müdürlüğü    : 516 12 77
11- Halk Kütüphaneleri        : 516 11 57
12- Öğretmen Evi            : 516 15 18

İ- YAPMADAN DÖNME : 
- İlçeyi ziyaret eden turist ve yabancıların mutlaka halı pazarını-halı satış mağazalarını ve halı dokuma tezgahlarını görmeleri gerekir.